Wednesday, October 17, 2018

Να την πετιέται.

Πρέπει κατά διαστήματα να μπαίνω μέσα στο γέρημο το account, αν όχι για τίποτε άλλο, να μην ξεχνώ το password μου. Οκ, όλα καλά, δεν το ξέχασα (ακόμα).
 
Επίσης, το Κυπριακό ακόμα δεν λύθηκε.
Δεν έχω γίνει δίμετρη ξανθιά.
Δεν έχω κερδίσει το λαχείο (θα βοηθούσε όμως αν αγόραζα).
 
Κάποιος μου είπε ότι το blogging πέθανε και τώρα όλοι που σέβονται τον εαυτό τους είτε έχουν you tube channel, είτε είναι influencers στο instagram. Και είναι όλοι κάτω των 30 χρονών.
 
Clearly είμαι μια αποτυχία.
 
Oh well. Τουλάχιστον μπορώ να βάζω το κεφάλι μου κάτω από το νερό και να πιτσιαλίζω μέσα σε πισίνα χωρίς να παθαίνω panic attacks (σε αντίθεση με τα παραπάνω Greece Next Top Models)…
 
Κάτι είναι και αυτό.
 
 
 

Thursday, August 10, 2017

Outlander mania

Στην 817η φωτογραφία στο Facebook από διακοπές σε παραλία τα έκλεισα όλα και αποφάσισα να βρω κανένα καλό series να δω να πωρωθώ διότι οι διακοπές μου ήταν ακόμα μακριά και δεν παλεύεται αυτή η καλοκαιρινή διάθεση (είμαστε πολύ αγαπημένοι στη φωτογραφία αλλά ποιος ξέρει πόσα retakes έγιναν για να βγει σωστή), ειδικά όταν εσύ είσαι σε μια βροχερή χώρα της βόρειας Ευρώπης με συννεφιά και καιρό που θυμίζει κυπριακό Νοέμβριο.

Προσπάθησα να ξεκινήσω το Game of Thrones αλλά πρέπει να είμαι μέσα το 0.025% του πληθυσμού που το βαρκέται αφόρητα. Μετά που είδα με το κούντημα 3 επεισόδια και δεν υπήρχε σε αυτά ΚΑΘΟΛΟΥ sex (έλεος), I gave up. Τι να τα κάνεις τα εντυπωσιακά κουστούμια και τα κάστρα όταν δεν γαμιέται το σύμπαν; Κρίμα και άδικο.

Κάπου εδώ, ανακάλυψα το Outlander.

Για όσους δεν το ξέρουν, η υπόθεση είναι περίπου ως ακολούθως:

Μια Εγγλέζα πάει με τον άντρα της honeymoon στη Σκωτία το 1945, μένουν σε bed and breakfast και το highlight του honeymoon είναι οι ατέλειωτοι περίπατοι στα highlands, τα moors και άλλες ερημιές της Σκωτίας (τρελό κέφι, δεν το συζητώ). Επειδή η Εγγλέζα είδε μια μαργαρίτα που της άρεσε σε μια βουνοκορφή, πάει πίσω  να την κόψει, αγγίζει μια μαγική πέτρα και τσουπ! πάει πίσω στο χρόνο, στο 1745.

Παρά το σοκ και δέος που επέστρεψε πίσω στο χρόνο, γνωρίζει τον πιο sexy Σκωτσέζο highlander EVER, τον οποίο (τι τύχη!) περίπου στο 5ο επεισόδιο πρέπει αναγκαστικά να παντρευτεί (τι τύχη! (δις)) και φυσικά να ολοκληρώσει τη σχέση τους (θυσία, θυσία). Μετά από αυτό ψιλογράφει τον κανονικό της άντρα στο 1945 (ο οποίος την ψάχνει απεγνωσμένα) και ακολουθούν διάφορα επεισόδια με sex στα highlands, sex σε απομονωμένα κάστρα των highlands, sex ντυμένοι με kilt (o Σκωτσέζος) ή χωρίς, σπαθιά, άλογα, εξοχές, βροχή, βροχή και κρύο, και κάθε 10 λεπτά ο Σκωτσέζος συλλαμβάνεται, βασανίζεται ή πρέπει να πολεμήσει για την τιμή του, την τιμή της και την τιμή όποιου είναι εκεί πρόχειρος.

Αυτή είναι σειρά, σκέφτομαι, και ανακαλύπτω ότι η σειρά βασίζεται σε βιβλία της Diana Gabaldon άρα makes perfect sense να κάνουν sex κάθε 2 λεπτά, αφού η συγκεκριμένη συγγραφέας είναι γνωστή για ιστορίες fantasy fiction με sex τύπου Άρλεκιν. ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΑ!

Και ενώ έξω είναι καλοκαίρι, ο ήλιος λάμπει και ο κόσμος πακετάρει για διακοπές, στον καναπέ μου είμαστε στη Σκωτία του 1745, φοράμε κορσέ και ρούχα εποχής και δολοπλοκούμε να οργανώσουμε το Jacobite rising (όταν δεν πηδιόμαστε με τον sexy Σκοτσέζο highlander, that is). Άμα το σκεφτείς, είναι και λίγο predictable, οι πιο μεγάλες εξαγωγές της Σκωτίας είναι sexy highland warriors (Braveheart, Rob Roy, ο αθάνατος Highlander to name a few). Αν μιλούν και με Σκωτσέζικη προφορά, ακόμα καλύτερα.

Περί τα μέσα του season 2, αρχίζω να έχω hallucinations με sexy άντρες ντυμένους με παραδοσιακές στολές και κάνω google search «how to wear a kilt» στο οποίο μου βγαίνουν εκατοντάδες results με τύπους που ξαπλώνουν στον κήπο τους και δείχνουν πώς να διπλώσεις μια κουβέρτα (διότι ουσιαστικά αυτό είναι το κιλτ, μια κουβέρτα). Ασυναίσθητα κάνω google search «how to wear a Cypriot vraka» και βγαίνουν εκατοντάδες video από λαογραφικούς ομίλους που χορεύουν την τατσιά, τα ποτήρια και το δρεπάνι αλλά κανένα video πώς να φορέσεις τη βράκα. Και more importantly, κανένας αρρενωπός γκόμενος Κύπριος να θέλεις να πάς πίσω στο χρόνο να ζήσεις μια περιπέτεια back in time. Ούτε καν στις σειρές του ΡΙΚ.

Και τώρα κάθομαι ακίνητη και περιμένω να ξεκινήσει το season 3. Περί τα μέσα Σεπτεμβρίου.

Friday, June 09, 2017

Wedding vows renewal - εμετός

Στο πανεπιστήμιο είχα μια καλή φίλη, ποτζείνες τις φίλες που για μια περίοδο γίνεσαι πολύ close and personal λόγω συγκατοίκησης, απουσίας γκόμενου κτλ. Με αυτή τη φίλη (που είναι Αμερικάνα btw) περάσαμε πολλές ευχάριστες στιγμές πίνοντας, κουτσομπολεύοντας, παίζοντας μπιρίμπα και κάνοντας άλλες φοιτητικές δραστηριότητες. Οι δρόμοι μας χώρισαν όταν τελειώσαμε το πανεπιστήμιο και εγώ επέστρεψα σπίτι μου, ενώ αυτή συνέχισε για την Ισπανία όπου γράφτηκε να κάνει PhD σε ένα ισπανικό πανεπιστήμιο. Εκεί στην Ισπανία, γνώρισε ένα τύπο μισό Άγγλο, μισό Ινδό, ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα και αποφάσισαν να παντρευτούν. Παρά το γεγονός ότι αυτή είναι από την Αμερική και αυτός από Ινδία και Αγγλία, αποφάσισαν να παντρευτούν στην Ισπανία, στο βλαχοχώρι που γνωρίστηκαν εκεί ψηλά στα Πυρηναία όρη, μια ώρα δρόμο από τον κοντινότερο πολιτισμό αλλά έχει και γαμώ τα ηλιοβασιλέματα.

Η Αμερικάνα φίλη κάλεσε στο γάμο της όλο το θίασο των σπουδών, plus το immediate family της. Επειδή ήταν ομολογουμένως μια πολύ εντάξει τύπισσα, κόψαμε όλοι δρόμο από τις 4 γωνιές της Γης για να γιορτάσουμε το γάμο της στη μέση του πουθενά της Ισπανίας. Κανονίσαμε περίπλοκες πτήσεις με connections, accommodation σε μια εποχή που δεν υπήρχε Booking.com και Airbnb, νοικιάσαμε αυτοκίνητο και είδαμε το Χριστό τίτσηρο μέχρι να οδηγήσουμε στο venue του γάμου (διότι οι δρόμοι της επαρχιακής Ισπανίας φέρνουν λίγο προς Ελλάδα και ορεινή Πάφο, θέλεις άγιο να σε προστατεύει).

Ο γάμος ήταν μια πανδαισία χρωμάτων boho-chic και λίγο hippie και λίγο yoga και λίγο «έχω δει πολλά έργα Bollywood αλλά αυτό βγάζει μάτι».

Όλα αυτά πριν 10 χρόνια.       

Το ευτυχισμένο και πολύ ερωτευμένο ζευγάρι μετακόμισε στην Ινδία όπου according to Facebook ζει και βασιλεύει μια χαρά, έχουν και ένα κοριτσάκι και the hills are alive with the sound of music.

Πριν μερικές μέρες έλαβα πρόσκληση (στο email και στο facebook, μήπως δεν το δω) να παραβρεθώ στο 10 year anniversary τους που θα είναι ταυτόχρονα και wedding vow renewal. Το οποίο θα γίνει και πάλι στην Ισπανία και ναι, ο πολιτισμός ΑΚΟΜΑ δεν έφτασε σε εκείνο το μέρος της Ισπανίας.

Βαρκούμαι αφάνταστα όλα αυτά τα hipster πανηγύρια, ότι και καλά γιορτάζουμε ΞΑΝΑ το γάμο μας, διότι πέρασαν 10 χρόνια αλλά δεν έχουμε αλλάξει γνώμη, θα το κάναμε ξανά, in fact ελάτε όλοι στο reunion του γάμου μας διότι θέλουμε να σας τρίψουμε στη μούρη πόσο cool και in love συνεχίζουμε να είμαστε. Για να βεβαιωθώ ότι δεν σκέφτομαι μόνο εγώ με αυτό τον τρόπο, ρώτησα και άλλους παλιούς φίλους αν θα πάνε στο reunion. Έλαβα παρόμοιες απαντήσεις, 10 χρόνια αργότερα και με 2-3 παιδιά ο καθένας, που να τρέχουμε πάλι για ένα party? Όλοι θέλουν να τους πουν «οκ παιδιά, πολύ χαιρόμαστε για σας αλλά τι φταίμε εμείς που αποφασίσατε να συνδυάσετε διακοπές στην Ευρώπη ΚΑΙ wedding vows renewal (διότι προφανώς τα οικονομικά σας πάνε τέλεια και έχετε λεφτά για πετάξημο) ΚΑΙ μας θέλετε όλους εμάς για γλάστρες to legitimise την ευτυχία σας;» Και στην τελική, θέλεις wedding vows renewal για να συνεχίσεις να ξυπνάς δίπλα από το ίδιο άτομο κάθε μέρα;

Και ξέρεις τι. Αν είσαι απόλυτα ειλικρινής θα σε πουν κυνική και κακιασμένη και ποια είσαι εσύ να χαλάσεις το ambiance του 10ου reunion.

Γ@@ω τους hipsters μου μέσα, τουλάχιστον τώρα έχει Booking.com 
 


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.