Thursday, June 15, 2006

Καλοκαίρι, καιρός για επετειακά

Η εφημερίδα «Πολίτης» επαναφέρει το θέμα των αγνοουμένων. Πλησιάζουν άλλωστε οι «μαύρες» επέτειοι (βρείτε κανένα καλύτερο όνομα, το βαρεθήκαμε) και πρέπει να μας φρεσκάρουν τη μνήμη μας. Αποκαλύψεις σχετικά με τα τραγικά του παρελθόντος δεν γίνονται ας πούμε ποτέ τον Φεβρουάριο με τις βροχές. Πάντα μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού. Να κάθεσαι αραχτός στη θάλασσα να διαβάζεις εφημερίδα και το πρωτοσέλιδο φάτσα κάρτα να έχει μαυροφορεμένες, σταυρούς, ερείπια, η μικρή μας η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο (και πήρε 1423 ψήφους στις εκλογές). Αν ήμουν τουρίστρια και έβλεπα το διπλανό μου να κρατά εφημερίδα με τέτοιες φωτογραφίες θα έλεγα μπράβο στον Τύπο αυτής της χώρας που συνεχίζει να βάζει πρωτοσέλιδα από τη Βαγδάτη και τη Βασόρα.

Για πολλά χρόνια το ποίημα ήταν «να εξακριβωθεί η τύχη των 1619 αγνοουμένων». Μαζί με τα υπόλοιπα standard συνθήματα (πριν την «ευρωπαϊκή λύση»). Όλοι ξέρουν κάποιον που είναι αγνοούμενος ή που έχει συγγενή αγνοούμενο. Μικρό νησί είμαστε άλλωστε. Όλοι επίσης ήξεραν ότι στον πανικό των ημερών εκείνων, πολλοί νεκροί τάφηκαν χωρίς να αναγνωριστούν ή ακόμα σε ομαδικούς τάφους. Ήταν καλοκαίρι. Που να αφήσεις του νεκρούς άταφους και χωρίς ψυγείο?

Στο νεκροταφείο Κωνσταντίνου & Ελένης στη Λευκωσία, μια γωνιά έχει στρατιωτικούς τάφους ομοιόμορφους και συγυρισμένους που μέχρι πρόσφατα δεν έγραφαν όνομα. Τέτοιοι τάφοι υπάρχουν και σε άλλα νεκροταφεία, όπως και στον Τύμβο στη Μακεδονίτισσα. Το γράφω εγώ που είμαι ο τελευταίος τροχός της άμαξας, για να δείξω ότι όλοι ξέρουν για αυτούς τους τάφους. Ουδέποτε ανοίχτηκε οποιοσδήποτε τάφος ή έγινε οποιαδήποτε παραδοχή ότι ναι μεν έχουμε γραμμένους 1619 αγνοούμενους, αλλά έχουμε και 300-400 τάφους που δεν ξέρουμε σε ποιον ακριβώς ανήκουν. 25 χρόνια αργότερα άρχισαν σιγά-σιγά να «θυμούνται» που έθαψαν κόσμο και ότι (ακόμα χειρότερα) είχαν και τα προσωπικά τους αντικείμενα αρχειοθετημένα κάπου στις αποθήκες του στρατού ή της Αστυνομίας. Μετά από αυτό, κάνεις ή δεν κάνεις αγωγή για αποζημιώσεις?

Πως θα κάναμε όμως εξωτερική πολιτική των δακρύων (των άλλων δακρύων, όχι των πρόσφατων) και ψηφοθηρία (άλλους τους τάζουν θέσεις και άλλους να βρουν τους δικούς τους). Και καλά το 1974 δεν υπήρχε η μέθοδος αναγνώρισης με DNA (το λέω έτσι, δεν ξέρω, μπορεί και να υπήρχε), τόοοσα χρόνια γιατί δεν έγινε τίποτα?

Και επειδή μυαλό δεν βάζουμε εύκολα, αντιγράφω από την ανασκόπηση της χρονιάς 1996 του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων: (το highlighted δικό μου)

«9 Μαρτίου 1996: Τους ισχυρισμούς του Ντενκτάς ότι οι αιχμάλωτοι πολέμου του 1974 δολοφονηθήκαν διαψεύδει το κυπριακό περιοδικό "Σελίδες". Σε δημοσίευμά του αποκαλύπτει άκρως απόρρητο έγγραφο της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών σύμφωνα με το οποίο Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι κρατούνται σε στρατόπεδα, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας αλλά και σε ορυχεία στα βάθη της Τουρκίας. Τα έγγραφα αναφέρονται σε μαρτυρίες Τουρκων στρατιωτικών, χωροφυλάκων αλλά και πολιτικών κρατουμένων που σε συνδυασμό με επίσημα τουρκικά στοιχεία διαψεύδουν κατηγορηματικά τον Ντενκτάς.»

Ο Ντεκτάς μπορεί να έχει πει του κόσμου τις παπαριές, αλλά για τους αγνοούμενους (ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους) ήταν πάντοτε κατηγορηματικός. Σκοτώθηκαν. Όλοι. Αν ο άνθρωπος σου σκοτώθηκε από στρατιώτες, παραστρατιωτικές οργανώσεις, πραξικοπηματίες, Αρειανούς ή τη Μαρία με τα κίτρινα δεν έχει στην τελική σημασία. Αλλά στη Βιλαρίμπα ακόμα τρίβουν. Εκείνη την περίοδο δεν έγινε και το έργο «Δρόμοι και Πορτοκάλια»?

Το σύνθημα βεβαίως παραμένει να εξακριβωθεί η τύχη των 1619, που έγιναν 1600, που έγιναν 1587, που έγιναν 1563, που έγιναν 1493 και πάει λέγοντας. Και όταν εξακριβωθεί όλων η τύχη, τι θα κάνουμε?

17 Comments:

At 15 June, 2006 11:03, Blogger Sraosha said...

Μπράβο, καλά τα λες.

 
At 15 June, 2006 11:30, Anonymous anekdoti said...

"Και όταν εξακριβωθεί όλων η τύχη, τι θα κάνουμε?"

Θα συνεχίσουμε να τρίβουμε φαντάζομαι? Όπως και στο Βιλαμπάχο...

 
At 15 June, 2006 13:30, Anonymous μ said...

Αφου αγοράζουμε, πουλούν μας τα...

Έχουμε ακόμα την επέτειο των ηρωωμαρτύρων Ισαακ κ Σολωμού... !

 
At 15 June, 2006 13:46, Blogger drakouna said...

Προσεχώς στον κινηματογράφο δίπλα σας:

- επέτειος πραξικοπήματος
- επέτειος εισβολής
- επέτειος πτώσης Ήλιου (new release)
- επέτειος θανάτου Μακαρίου (όλο και κάποιος θα το θυμιθεί)
- επέτειος δεύτερης φάσης εισβολής
- επέτειος Ισαάκ & Σολωμού

άφησα τίποτε πίσω?

 
At 15 June, 2006 14:05, Blogger traoulos said...

Οικογένεια πεσόντος κατά την τουρκική εισβολή, ο οποίος θεωρείτο ως αγνοούμενος, ενάγει την Δημοκρατία

tsekarete to sto: http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=62785

 
At 15 June, 2006 15:46, Anonymous Γιώργος said...

Σιγά που επεριμέναν το DNA για να ταυτοποιήσουν τα λείψανα των "αγνώστων στρατιωτών". Εν θυμάστε που εμάλλωσεν ο τραουλλόπαπας με τους υπόλοιπους τζαι εγίναν 2 επιτροπές συγγενών αγνοουμένων, στην οποία φάση ανάμεσα στες άλλες μπηχτές αποκαλύψαν τζαι ότι για πολλούς αγνοούμενους είχαν στοιχεία τζαι μαρτυρίες αλλά εκρύφαν επίτηδες για να μεν ζημιώσει πολιτικά η Ε/Κ πλευρά; Μόνο εγώ τα θυμούμαι, που ήμουν νιννί τότε;

 
At 15 June, 2006 23:08, Blogger The Passenger said...

Η οδύνη πάρα πολλών συνανθρώπων μας που οι ημερομηνίες αυτές έχουν χαρακτεί για πάντα στη μνήμη τους ζούνε την οδύνη καθημερινά και όχι όποτε δούνε τις φωτογραφίες στις εφημερίδες.Και αν είναι να χαλάσει το καλοκαίρι το δικό σου ή του οποιουδήποτε άλλου για να μας θυμίσει ότι υπάρχει και κόσμος που πονάει και δεν διαβάζει Αρλεκιν τότε χαλάλι.Αξίζει και με το παραπάνω.

 
At 16 June, 2006 08:23, Blogger drakouna said...

Η περιγραφή σου Passenger πάντως, φέρνει προς Άρλεκιν. Άθελα σου έπιασες της ειρωνεία της υπόθεσης.

Η "οδύνη" των ανθρώπων αυτών είναι που δεν τους αφήνουν να προχωρήσουν και τους υπαγορεύουν με ποιο τρόπο θα θυμούνται.

Όπως και στα Άρλεκιν, πασπαλίζοντας την ιστορία με ωραία λόγια και περιγραφές, κάνεις θάυματα.
:)

 
At 16 June, 2006 10:54, Blogger ttallou said...

Έι, παίδες, μισό λεπτό.
Δεν είναι όλα άρλεκιν ούτε όλα εύκολα τα προσπερνάμε.
Είναι εύκολο για μας να ανοίγουμε καινούριες σελίδες μετά το '74, από τη δικλείδα του χρόνου και της γεωγραφικής απόστασης, μιας που ούτε ζήσαμε τα γεγονότα ούτε μας θίγουν άμεσα (έχει κανείς μας παιδικές αναμνήσεις από τη βόρεια Κύπρο;).
Ο πόλεμος είναι πάντα πόλεμος. Δηλαδή, τι συζητάμε, να έρθει τώρα κάποιος, στα όμορφα σπιτάκια μας που κάθε τόσο βάφουμε, να μας τα πάρει με τη βία, μαζί με κάποιους δικούς μας ανθρώπους, κι εμείς να το αφήκουμε έτσι;
Δε μιλάω για εκδίκηση, προς Θεού, ούτε για προσήλωση σε αριθμούς και συνθήματα. Να μην ξεχνάμε το δίκιο μας λέω, γιατί σε αυτό τον πόλεμο πολλοί από μας, έστω γύρω μας, ήταν και είναι ακόμα θύματα.

 
At 16 June, 2006 11:36, Blogger drakouna said...

Αναμνήσεις δεν έχω. Η κατάσταση όμως με "θίγει άμεσα" διότι ζώ στην Κύπρο. Και ναι, γελάω και αστειεύομαι αλλά η κατάσταση δεν μου αρέσει.

Και δεν μου αρέσει να μου υπαγορεύουν άλλοι πως θα πρέπει να λυπάμαι ή να θυμάμαι κάτι.
Αυτά.

 
At 16 June, 2006 17:30, Anonymous Γιώργος said...

Δρακούνα δέχτου επιτέλους ότι με μόνο γνώμωνα το συμφέρον σου για 30 χρόνια κάποιοι εξέραν ακριβώς την τύχη κάποιων αγνοουμένων, τζι όμως αφήναν τες μανάδες τους να ζουν έτσι, για να μπορούν ενίοτε να τες επιδεικνύουν στους ξένους για λόγους προπαγάνδας. Μεν γίνεσαι φερέφωνο της Άγκυρας.

 
At 17 June, 2006 10:37, Blogger drakouna said...

Να το δεκτώ? Μα το δέχομαι Γιώργο, αυτό ακριβώς λέω, έγραψα ολόκληρο post, δεν το είδες?

Δεν έγινα αντιληπτή?

 
At 17 June, 2006 21:52, Anonymous γιώργος said...

Εμ, εν για να το εμπεδώσουμε καλλίτερα ;)

 
At 18 June, 2006 11:40, Blogger Giorgio said...

In the 60s makari va ev kala oi politikoi mas, ekataskoto8ikame me tous Tourkous. Hmouv diakopes sti Aruba tze egvorisa eva gero Kavado pou ama tou eipa "I am from Cyprus" esouse tiv tzefaln tou... tze eipe mou oti ntav pou tous protous pou epiav mesa sto tourziko xorko pou o Samson tze ta kopelia tou epiav tze esfaksav to kosmo. To ti eida lalei mou ev 8a to ksexasw potte mou... Ekamamev tze ekamav mas in the 60s, me tes eulogies twv politikwv tze tou vuv proedrou. In the middle of cold war esfazoumaste tze epiav va mas ebrouv lisi me to sxedio atchison tote. O Makarios yia va mev xasei tiv karakla tote ev edexetouv tipote tze o Georgios Papandreou eipe tou dev asxolite poiov as kamei oti 8elei. Tziame pou epiezav tov Makario oulloi pou giro va bre8ei mia lisi sto Kypriako paei o blakas tze fervei tous Rossous sto paixvidi... tze meta ekatsav mas tiv to 74 tze fisika efteksav mas oulloi alloi alla oi dikoi mas efkikav kouppa apavvi pou tiv upo8esn tze ebalav tes mauroforemeves mavades mprosta va klev yia tous dikous tous pou exasav tze oi politikoi peripezouv mas me malakies. Ate o Makarios tote ev iksere ekame malakia tze opos oloi mas kamvoume la8oi tze ma88evoume. Alla ela pou to 2006 akolou8oume mia paromia poreia me to Tasso tze pale pame yia tsakkomo me tous kalamarades tze oi upeu8nvoi 8a eivai Tassos/Lillikas... alla zoppovorte Kypree ev epires xapari ti givete, peripezouv se oi politikoi sou trwv pivvouv tze esi psifizis tous tze xarievtizese perki kavovistis sti kybervnsn mia kaln 8esn... siouri douleia!

 
At 19 June, 2006 18:42, Blogger stravoxylo said...

Στην αρχική μορφή του το σχέδιο Άτσεσον ήταν μια καταστροφή για την Κύπρο. Ήταν βασικά η εισβολή του '74 σε νομιμοποιημένη μορφή από το 1964. Προνοούσε στρατιωτική βάση του Τουρκικού Στρατού, και οι Τούρκοι ήθελαν να είναι αρκετά μεγάλη για "ωα φιλοξενήσει Τουρκοκύπριους πρόσφυγες σε περίπτωση κλιμάκωσης της κρίσης" και για να έχει δικό της λιμάνι, αεροδρόμιο κ.λπ. Άν το μελετήσεις μαζί με τις διαιρετικές συνταγματικές του πρόνοιες, ήταν φανερό ποιός ήταν ο σκοπός. Ο αρχικός χάρτης των Τούρκων για την "βάση" είναι σχεδόν ακριβώς ο ίδιος με την περιοχή που κατέχουν σήμερα. Στην διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ο Γεώργιος Παπανδρέου προσπάθησε να μετατρέψει την Τουρκική βάση σε βάση του ΝΑΤΟ, το καθεστώς της από μόνιμο σε καθεστώς μίσθωσης με προκαθορισμένη διάρκεια, κ.λπ. Οι Αμερικανοί αντιπρότειναν μα μειωθεί η περιοχή ώστε να συμπεριλαμβάνει μόνο την χερσόνησο της Καρπασίας. Οι Τούρκοι αντιπρότειναν την Καρπασία με προέκταση ως το Μπογάζι στα νοτιοανατολικά και την Ακανθού στα βόρεια.

Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά ο Παπανδρέου μετακάλεσε τον Γρίβα, που στο μεταξύ επέστρεψε αυτόβουλα στην Κύπρο και βάφτισε τον εαυτό του αρχηγό της Ανώτερης Στρατιωτικής Διοίκησης Κύπρου (ΑΣΔΑΚ), και τον πρώτο Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς Γεώργιο Καραγιάννη στην Αθήνα, όπου ο Υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς συνέστησε στους Γρίβα και Καραγιάννη σύνεση και ψυχραιμία. Ο Γρίβας επέστρεψε στην Κύπρο στις 6 Αυγούστου και ο Καραγιάννης στις 7. Επιστρέφοντας ο Καραγιάννης ανακάλυψε ότι ο Γρίβας, σε αντίδραση για το γεγονός ότι η ΤΜΤ κατέλαβε το ύψωμα Ακόνι στην Τηλλυρία όταν το εγκατάλειψε η UNFICYP, διάταξε πλήρη επίθεση εναντίον του θύλακα Κόκκινων με σκοπό την κατάληψη του. Παραπλάνησε μάλιστα τον Μακάριο ότι θα έπαιρνε την έγκριση του Γαρουφαλιά αλλά δεν την πήρε ποτέ. Αυτά περί σύνεσης και ψυχραιμίας... και δεν έφταιγε τόσο ο Μακάριος, ο οποίος μεν δεν απέρριψε την εισήγηση του Γρίβα, αλλά του ζήτησε να πάρει την άδεια από την Ελλάδα.

Συνεπώς, στις 8 και 9 Αυγούστου η Τουρκική αεροπορία σφυροκόπησε την Τηλλυρία, η Τουρκία απειλούσε με εισβολή και το Τουρκικό ναυτικό κινήθηκε βόρεια της Κύπρου. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η εσπευσμένη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Σπύρου Κυπριανού στην Μόσχα με οδηγίες του Μακάριου, και η επιτυχία του στον βαθμό που ο Χρουστσιόβ έπεισε τον αμερικανό πρόεδρο Τζόνσον να στείλει επιστολή στον Ινονού και να του συστήσει να απέχει από οποιαδήποτε βεβιασμένη ενέργεια, και τα Ηνωμένα Έθνη παρέμβηκαν για να αποσοβηθεί η κρίση, ήταν η καλύτερη δυνατή αντίδραση και αποδείχτηκε η πιο αποτελεσματική.

Άρα ο Μακάριος, άνκαι σοβαρά συνυπεύθυνος για την κρίση του '63, κατάφερε να αποφύγει - προσωρινά - τις χειρότερες της συνέπειες το '64, και να αγοράσει χρόνο. Το λάθος του δεν ήταν που δεν δέχτηκε το Σχέδιο Άτσεσον, ή που ενέπλεξε τους Σοβιετικούς ενώ απειλούνταν τουρκική εισβολή. Το λάθος του ήταν ότι πίστεψε, την περίοδο 1960-1963, ότι μπορούσαν οι Ελληνοκύπριοι να «βελτιώσουν» τις Συμφωνίες του 1959, και αντί να εργαστεί για την στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας εργάστηκε για την κατάργηση της, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Και βέβαια διάπραξε και άλλα σοβαρά λάθη αργότερα.

Όσο αφορά τα σημερινά σε σύγκριση με τότε, ας πούμε ότι αν σου προτείνουν ένα Σχέδιο Άτσεσον ενώ η ΤΜΤ είχε στρατιωτικά ηττηθεί από την ΕΦ το 1963-1964 και οι Τουρκοκύπριοι ήταν περιορισμένοι στο 4% της έκτασης της Κύπρου, σίγουρα δεν το δέχεσαι, ενώ αν σου προτείνουν ένα Σχέδιο Αννάν σήμερα με το 37% της πατρίδας σου υπο κατοχή και επαπειλούμενη Ευρωδιχοτόμηση (κονονισμός για την Πράσινη Γραμμή, συνεπής εκμετάλλευση περιουσιών κ.λπ.) τουλάχιστον διαπραγματεύεσαι για να αποφύγεις τα χειρότερα. Σε καμμιά περίπτωση δεν καταφεύγεις σε ρητορείες παρόμοιες με εκέινες της περιόδου 1960-1963, και σίγουρα δεν δημιουργείς εντυπώσεις και προσδοκίες ότι μπορείς να φέρεις τους Ελληνοκύπριους σε πιο πλεονεκτική θέση έναντι των Τουρκοκύπριων απ' ότι με το σύνταγμα του 1959. Εκτός βέβαια αν επιθυμία σου είναι η διαιώνιση της παρούσας κατάστασης, όσο και αν είναι το κόστος για την δύστυχη πατρίδα, για να μπορείς να συνεχίσεις να σερβίρεις στους Ελληνοκύπριους τα ίδια παραμύθια για να σε κρατούν στην εξουσία, και σε αυτό συμφωνώ απόλυτα μαζί σου φίλε giorgio.

 
At 20 June, 2006 08:24, Blogger drakouna said...

Ευχαριστώ για τα διευκρινιστικά σχόλια από giorgio και stravoxylo. Είναι δυστυχώς τόσες πολλές οι πτυχές του Κυπριακού, που και ολόκληρο το blog να ήταν αφιερωμένο σε αυτό, πάλι δεν θα καλύπταμε τα πάντα.

 
At 03 February, 2007 20:22, Anonymous Anonymous said...

This is very interesting site... » » »

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.