Friday, June 09, 2006

Εκδρομούλα

Έχω να δω τη γιαγιά Μαγκάιβερ μια εβδομάδα και την πεθύμησα. Έπαθε ωτίτιδα και έπινε αντιβιοτικά για να της περάσει. Ο γιατρός συνέστησε ξεκούραση και να αποφέυγει τα μακροβούτια στη θάλασσα. Έρχεται και η γιορτή του Κατακλυσμού, είναι δύσκολο να την κρατήσουμε στο σπίτι. Ευτυχώς σχεδόν της πέρασε και είναι πιο ευδιάθετη. Τόσο, που μου μυνήει ότι θέλει να την πάω στο νεκροταφείο.

- Πως σου ήρθε να πας νεκροταφίο σήμερα Παρασκευή?
- Αύριο είναι των Ψυχών και πρέπει να μακαρίσω τους πεθαμένους. Έκανα και κόλυβα. (τη μανία με τους πεθαμένους και τις νεκροκεφαλές την περνάς στην εφηβεία ως ροκάς. Μετά τα 70 σου η μανία αυτή επανέρχεται δριμήτερη).
- Αφού είναι αύριο, και anyway πας νεκροταφείο κάθε Σάββατο, γιατί θέλεις να πας σήμερα?
- Διότι αύριο θα έχει κίνηση και θέλω να βρω παπά να μου διαβάσει ευχές.
- Α, μάλιστα.

Σχολάνω και πάω στη γιαγιά Μαγκάιβερ η οποία με περιμένει με όλα τα σχετικά για το πικ-νικ (λάδι, νερό, σπίρτα, κόλυβα, τέτοια που ανάβουμε στο καντήλι.... πως τα λέμε.... ιταρέδες!!) και ξεκινούμε. Δεν μπορώ να μην ρωτήσω:

- Γιαγιά, όταν λέμε των Ψυχών, τι εννοούμε?
- Είναι η γιορτή των πεθαμένων. Οι ψυχές τους τώρα μπαίνουν μέσα.
- Δηλαδή προχτές που ήταν και θα μπουν μέσα?
- Έξω (και τα λέει με μια φυσικότητα)
- Που έξω?
- Πριν το Πάσχα υπάρχει άλλη μια γιορτή των Ψυχών. Σε εκείνη τη γιορτή βγαίνουν έξω. Τώρα μπαίνουν πάλι μέσα. Τέλειωσε η περιπλάνιση.
- Η θρησκεία μας πιστεύει σε ψυχές που περιπλανιούνται?
- Δεν έχω ιδέα. Αυτά με έμαθαν, αυτά κάνω. Μάλλον οι γιορτές επινοήθηκαν για να μην ξεχνάμε τους νεκρούς μας. (γιαγιά Μαγκάιβερ μην ανυσηχείς. Το «Δεν ξεχνώ» είναι παγκύπριο σύνθημα μας).

Ήθελα νά’ξερα γιατί ανυσηχούν οι γονείς όταν τα παιδιά τους ασχολούνται με το σατανισμό και καλούν πνεύματα. Εδώ η γιαγιά Μαγκάιβερ πάνω κάτω μου δήλωσε με ύφος μπλαζέ ότι τους τελευταίους 2-3 μήνες είχαμε νεκρούς συγγενείς να περιφέρονται χαλαροί σε φάση αναζήτησης που τώρα τελειώνει. Ελπίζω τουλάχιστον να πέρασαν καλά.

Φτάνουμε (και εννοείται μπαίνουμε μέσα στο νεκροταφείο με το αυτοκίνητο), και η γιαγιά Μαγκάιβερ «σκανάρει» το χώρο για να εντοπίσει τον παπά. Ήδη και άλλα άτομα έχουν έρθει για τον ίδιο σκοπό (beat the traffic) και όλοι ψάχνουμε τον παπά (συναγωνισμός). Εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς? Δυστυχώς υπάρχει κηδεία και ο ένας παπάς είναι απασχολημένος εκεί. Μόνο ένας υπάρχει για όλο το νεκροταφείο. Δηλαδή σφαγή. Η γιαγιά Μαγκάιβερ με στέλνει να πάω να τον βρω.

Ψάχνοντας για τον παπά είναι σαν να ψάχνεις γκαρσόνι μέσα σε μια ταβέρνα φίσκα. Επιπλέον, έχω να συναγωνιστώ άλλες 25 μαυροφορεμένες γιαγιάδες που με βλέπουν με άγριες διαθέσεις. Είναι οι ίδιες γιαγιάδες που «πηδάνε» την ουρά. Που βρίσκουν πάντα κάθισμα στο φέρυ. Που σου παίρνουν τη προσφορά από τα χέρια. Δεν έχω καμία ελπίδα εγώ η άπειρη.

Πράγματι, ο παπάς εντοπίζεται και καταπιέζω τον εαυτό μου να μην φωνάξει «ψιτ μικρέ» και γίνουμε ρεζίλι. Μάλιστα ο παπάς με ακολουθεί σχετικά σύντομα και κάνουμε τη δουλειά μας. Η γιαγιά Μαγκάιβερ του δίνει μια λίστα με τα ονόματα όλων των συγγενών σε ρόλο Michael Palin που επιστρέφουν από την περιπλάνιση τους και διαβάζονται οι ευχές.

Περιχαρής η γιαγιά Μαγκάιβερ μου δίνει να φάω κόλυβα και μαζεύει τα σχετικά. «Πάμε σπίτι να σε κεράσω καφέ».

9 Comments:

At 09 June, 2006 23:05, Blogger traoulos said...

ethimise mou tin mera ton nekron ton mexikanon. Den ixera pos eihame ki emeis tetoies giortes.

 
At 10 June, 2006 10:33, Anonymous μ said...

Degenerate γιορτές: εν τούτες που παλιά εγιορτάζαμεν τα πνεύματα και τα φαντασματα (σαν "ειδωλολάτρες") και έμειναν κατάλοιπα στον χριστιανισμό. Όπως και άλλα έθιμα, που αναρωτιέσαι αν τα "λέει η θρησκεία": κεριά, τάματα, χριστουγεννιάτικα δέντρα κτλ

 
At 10 June, 2006 11:01, Blogger drakouna said...

Δεν έχω ιδέα (αλλά πέρασε και μένα από το νου ότι μπορεί να είναι quasi ειδωλολατρικό). Η γιαγιά Μαγκάιβερ μπορεί να ξεχνά όλες τις υπόλοιπες γιορτές, των Ψυχών όμως ουδέποτε. Πιστεύω είναι διότι μπορεί να κάνει relate. Όλοι έχουμε πεθαμένους.

 
At 11 June, 2006 03:25, Anonymous Ανδρέας said...

Κοίτα, τα τάματα δεν πιστεύω να έχουν άμεση σχέση με κατάληπα. Είναι σαν "πληρωμή" στον Άγιο για να δωξάσεις το όνομα του. Τούλαχιστο έτσι κατάλαβα εγώ.

Σίγουρα κάποια άποψη θα έχει η Εκκλησία περί αυτού, να ρωτήσω και να μάθω. Και εγώ το έχω απορία.

 
At 12 June, 2006 23:03, Blogger gelial said...

Κι εγώ μια φορά περιχαρής είχα πάει να καθαρίσω το μνήμα του παππού (έτσι λένε τον τάφο στο χωριό) χωρίς να πω τίποτα σε κανέναν. Και έπαθε εκ των υστέρων φρίκη η γιαγιά γιατί δεν κάνει άνδρες να καθαρίζουν τάφους, είναι της γυναίκας δουλειά. Και τι θα είπε το χωριό που σε είδε, ότι έχουμε παρατήσει τον παππού (οι γυναίκες) και δεν έρχεται καμία και άλλα τέτοια.
Τα του θανάτου είναι ενίοτε πολύ διασκεδαστικά
ΥΓ. Η γιαγιά σου είναι σούπερ

 
At 12 June, 2006 23:24, Blogger ttallou said...

"Ε ψιτ μικρέ";
Τι μου θύμησες τώρα...
Πάσχα 2005 σε κάποια εκκλησία της Θεσσαλονίκης. Λίγο μετά τις 12 βγαίνει ο παπάς και λέει μια φορά το "Χριστός Ανέστη".
Κάνει παύση για να τον ακολουθήσει το πλήθος τη 2η φορά. Και τότε ακούγεται μια φωνή από το μπουζουκόβιο πλήθος: "ΔΙΚΟ ΣΑΣ!" :)

 
At 13 June, 2006 00:57, Anonymous Ευώνυμος said...

Όχι βρε, δεν περιπλανιούνται αδιακρίτως όλες οι ψυχές!
Εγώ ξέρω πως μετά την Ανάσταση οι κολασμένοι γεύονται για 50 μέρες τον Παράδεισο, και την παραμονή του Αγίου Πνεύματος γυρνάνε σαν τον καλό κατεργάρη στον πάγκο τους. Για την ακρίβεια, στο καζάνι τους.
Βέβαια δεν μας έχει εξηγηθεί επαρκώς αν η Άνω ζωή έχει το ίδιο σύστημα μέτρησης του χρόνου με εμάς εδώ κάτω, ούτε αν υπάρχουν κι εκεί εικοσιτετράωρα, ημερολόγια και γενικώς περιοδικότητα.
Εγώ είχα την εντύπωση πως όλο αυτό το πράγμα είναι άχρονο, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος, τι να σας πω, κι εγώ ξένος είμαι, ρωτήστε και στην ΕΒΓΑ δίπλα!

Εξαιρετικό μπλογκ! :-))

 
At 13 June, 2006 08:31, Blogger drakouna said...

Α, γι'αυτό "βγαίνουν" και "μπαίνουν". Και άμα ήδη είσαι στον Παράδεισο? Κάθεσαι εκεί που κάθεσαι? (και ενδεχομένως ζηλεύεις τους μουσουλμάνους που έχουν μαζί τους και από 40 παρθένες?)

 
At 14 June, 2006 08:45, Anonymous Ανδρέας said...

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη κάθε Σάββατο είναι των ψυχών. Ο λόγος είναι για να βρίσκουμε την ευκαιρία (ή καλύτερα να τους θυμόμαστε) να προσευχόμαστε και για τους κεκοιμημένους. Αυτές τις μέρες η Εκκλησία προσεύχεται για όλους τους κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα, έτσι καλύπτει και όσους δεν έχουν πλέον κανένα να τους μνημονεύει (ακόμα ένας λόγος).

Δηλαδή καμία σχέση με το μπαινω-βγεμα. Another myth busted!

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.