Wednesday, September 02, 2009

Μαζοχισμός για όλη την οικογένεια: το νηπιαγωγείο

«Horse breaking, sometimes called starting or gentling, refers to the process used by humans to get horses to let themselves be ridden or harnessed. Before such a learning process is accomplished, a horse will normally reject attempts to ride it. Once a horse has accepted basic handling by humans, additional forms of horse training can be used to teach the horse any number of specialized skills.»

Είχα ακούσει ότι τις πρώτες μέρες σε νέο σχολείο, τα παιδάκια δικαιολογημένα νιώθουν... άβολα ας το πούμε, νιώθουν μια άλφα... ανασφάλεια ας την πούμε, βασικά κλαίνε και θέλουν τη μάνα τους. Όλοι με διαβεβαίωσαν ότι είναι θέμα χρόνου (ΛΙΓΟΥ χρόνου να τονίσω) να συνηθίσουν και να επιστρέψουν πίσω στο χαζοχαρούμενο και κεφάτο εαυτό τους.

Έβαλα 2 μέρες άδεια (τόσο υπολόγισα ότι θα χρειαστεί) για να συνηθίσει η κουκλάρα στο νέο σχολείο και ήμουν χαλαρή. Εξάλλου (σκέφτηκα πολύ λογικά), η κουκλάρα έχει μεγαλώσει με άλλα παιδάκια και όχι απομονωμένη όπως τα παιδάκια του Michael Jackson, και δεν είναι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο κολλημένη πάνω μου. Άρα cool, δεν είναι ότι θα πάθει και σοκ. Σκέφτηκα.

Μέρες πριν, ξεκινήσαμε το οικογενειακό brainwashing. Τι ωραία που η κουκλάρα θα πάει σχολείο (να μάθει να βρίζει και να καπνίζει πίσω από τις τουαλέτες), τι ωραία που η κουκλάρα θα κάνει νέους φίλους (μιξωμένα παιδάκια που δέρνουν και τσιρίζουν, καλές παρέες). Προσωπικά, όταν τέλειωσα 20 χρόνια εκπαίδευσης (από το νηπιαγωγείο μέχρι το τέλος του μεταπτυχιακού) έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου και πολύ το χάρηκα που δεν θα ξαναπερνούσα άλλο ένα Ιούνιο να κάνω revision για εξετάσεις. So long suckers και δεν θα σας γράφω. 10 χρόνια αργότερα, είμαι έξω από το νηπιαγωγείο και ξεκινώ ξανά μάνα εκπαίδευση της Ρίτας (της κουκλάρας εννοώ). Έτσι είναι η εκπαίδευση. Σε κάνει να επιστρέφεις στον τόπο του εγκλήματος.

Πρώτης τάξεως υλικό για μυθιστόρημα του Κουέλλου. Based on real life, που γράφουν τα έργα όταν θέλουν να μας πουν ότι δεν θα έχουν happy ending.

Μπήκα μέσα, μου έδειξαν μια πόρτα στο βάθος που ήταν η τάξη της κουκλάρας και προχώρησα με βήμα χαρωπό. Με το που άνοιξα την πόρτα, πανικός!

Μέτρησα χονδρικά δέκα παιδάκια σε διάφορες πόζες κλάματος και σπαραγμού. Παιδάκια να κάθονται σε καρεκλίτσες και να κλαίνε. Παιδάκια να κάθονται πάνω σε παιγνίδια και να κλαίνε. Παιδάκια να τα κρατάνε οι νηπιαγωγοί (νομίζω είδα τρεις αλλά μέσα στον πανικό ήταν δύσκολο να διακρίνω) και να κλαίνε. Παιδάκια να περιφέρονται και να κλαίνε. Κλάμα ο λαός. Η κουκλάρα μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν έκλαιγε αλλά με τόσα καλά παραδείγματα γύρω της, ήταν δύσκολο να αντισταθεί στον πειρασμό. Θεώρησε ότι το κλάμα είναι μέρος του σχολείου και αποφάσισε να λάβει μέρος δυναμικά.

Η νηπιαγωγός ήρθε, πήρε την κουκλάρα και μου είπε να φύγω αμέσως και να επιστρέψω σε μισή ώρα. Βλακωδώς ρώτησα τι θα γίνει σε μισή ώρα (introduction seminar ή κάτι?) Να συστηθούμε, να παίξουμε (τα παιγνιδάκια στην τάξη φαίνονταν και γαμώ), να μιλήσουμε για τις φιλοδοξίες και τα όνειρα που έχουμε για τα παιδάκια μας? Όχι, η πρώτη μέρα απλώς διαρκεί μόνο μισή ώρα (να μην τα σοκάρουμε τα καημένα). Σταδιακά μεγαλώνουν το διάστημα που μένει το παιδάκι και στη 1 εβδομάδα πλέον μένει 1 ολόκληρη κανονική μέρα και κάνει πρόγραμμα (τραγουδά και κλαίει ταυτόχρονα. Όπως την Άννα Βίσση).

1 εβδομάδα????

Σοβαρολογεί?

Ναι, σοβαρολογεί και με έδιωξε από την τάξη.

(γαμώτο, έτσι που πάω δεν θα μου μείνει καθόλου άδεια και έχουμε μόνο Σεπτέμβριο)

Βγήκα έξω στο δρόμο, βρήκα μια παρέα συγχυσμένους γονείς όπως και μένα, συστηθήκαμε, κάναμε τσιγάρο, we bonded for half an hour και μετά ξαναμπήκαμε μέσα να παραλάβουμε τις Ρίτες.

18 Comments:

At 02 September, 2009 10:14, Blogger Dorothea said...

είχα δίδυμα ξαδελφάκια που έκλαιγαν ως την τρίτη δημοτικού και εναλλάξ πήγαιναν παπούδες-γιαγιαδες-μανα-πατερας στην ταξη. οταν ηρθε ο καιρος του στρατου πηραν απαλλαγη λογω τρελας.. need i say more?
οι γονείς χαλάνε τα παιδιά κι ειναι πιο προσκολημενοι πανω τους απο τα ίδια τα παιδιά. απαίσια διαπίστωση αλλά αλήθεια παρόλα αυτά στις πλείστες των περιπτώσεων

 
At 02 September, 2009 10:20, Blogger Polykarpos said...

τα χαμε πέρσυ αυτά...στο προνήπιο...
Για να δούμε φέτος...

 
At 02 September, 2009 11:51, Blogger Richie said...

δηλαδη τα ακλύτερα έρχονται?????

 
At 02 September, 2009 12:13, Blogger ΔemΩΝ said...

Δηλαδή δεν μας φτάνουν οι υστερικές μαμάδες, έχουμε και υστερικά νηπιαγωγεία;

Άκου μια βδομαδα για να συνηθίσουν!

 
At 02 September, 2009 12:13, Anonymous Anonymous said...

touti einai i stigmi na testareis tin patrotita... edw se thelw etere, vale ki esy adeia yia tin didaskalia tis kouklaras!

 
At 02 September, 2009 13:34, Anonymous ματιλτα said...

2 μιτσιές
ιδιοι γονιοί (ναι ξέρω...)
ίδιο νηπειαγωγείο (το "Γύρω Γύρω Όλοι" το καταπληκτικό)
-η μιά έκλεε κάθε πρωί που την επέρναμε σχολείο
-η άλλη έκλεε κάθε σάββατο που ξυπνούσε επειδή εν ίσσιε σχολείο

 
At 02 September, 2009 16:05, Blogger the Idiot Mouflon said...

«Before such a learning process is accomplished, a horse will normally reject attempts to ride it. Once a horse has accepted basic handling by humans, additional forms of horse training can be used to teach the horse any number of specialized skills.»

+

"...Κλάμα ο λαός. Η κουκλάρα μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν έκλαιγε αλλά με τόσα καλά παραδείγματα γύρω της, ήταν δύσκολο να αντισταθεί στον πειρασμό. Θεώρησε ότι το κλάμα είναι μέρος του σχολείου και αποφάσισε να λάβει μέρος δυναμικά..."

=

Η εξήγηση για όσα θα "πάθεις" μετά. Καλή δύναμη.

 
At 02 September, 2009 17:27, Blogger Ουφ! said...

θα σταθώ στις νηπιαγωγούς: πρέπει να έχουν μεγάλα αποθέματα μαζοχισμού για να κάμνουν έτσι δουλειά!!!!!!

 
At 03 September, 2009 00:51, Blogger rose said...

το να σου πω οτι θα έπρεπε να ανησυχείς αν δεν έκλαιγε σε παρηγορεί;

μάλλον όχι...

 
At 03 September, 2009 15:20, Blogger delpieris said...

πολύ ωραίο blog!
συνέχισε!
αν θες μπορουμε να ανταλλάξουμε links
το δικό μου είναι
http://2012-souvla.blogspot.com/

 
At 03 September, 2009 16:46, Blogger YO!Reeka's said...

πωπωπωπωπω!

 
At 03 September, 2009 21:15, Anonymous Anonymous said...

Min agxonese..(eimai nipiagogos)
Eixa ma8iti 3 xronon pou stamatise na kleei mesa noemvriou..
kai oxi aplo simvatiko klama...
KLAMA YPERPARAGOGI.. me salia, fones mikses...

 
At 05 September, 2009 00:34, Blogger yotabaron said...

Δώστε άδεια στη μάνα τώρα!!!
Εγώ θα τα περάσω 14/9 που θα πάω το μικρό μου στον παιδικό. Κι εμένα τα ίδια μου λένε, μια βδομάδα η προσαρμογή (τον απροσάρμοστο έχουν??) ενώ στο εξωτερικό τα παίρνουν κατευθείαν από την πρώτη μέρα. Το κορυφαίο ήταν που μου είπανε από τον παιδικό να το πάω οσο πιο αργά γίνεται, 14,20 Σεπτεμβρίου, Οκτώβριο δε καλύτερα!!!

 
At 06 September, 2009 17:21, Anonymous FindThatInch said...

Phew.. ey, continue posting entries like this! You make me feel a bit better for not being able to have children of my own in the future.

O_O

 
At 06 September, 2009 23:41, Blogger Σοφία said...

Καλή προσαρμογή και καλά ξεμπερδέματα (σε καμιά 20αριά χρόνια)!

 
At 06 September, 2009 23:51, Blogger mave said...

πολυ καλα τα λες....ετσι ειναι. Μα ετσι ακριβως

 
At 07 September, 2009 14:22, Blogger iveks said...

Amana m - mana m, en touti ilikia pou dena antexo. Entaxei aman antimetopises to xenikti kai tin megaloses mexri edo, tha ta kataferete soon kai se afto to thema.

 
At 02 November, 2009 21:01, Blogger CyprusGossipGirl said...

an klaioun j lio en pathenun tpt sovara.. gt mia vdomada efanike sou polli??? en j mono to diko s to kopelui pou tha prosexe ixe alla 22 soo men m agxonese......!!!

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.