Wednesday, March 14, 2007

Τα έργα

Νέο παιγνίδι. Τώρα λέμε τις 5 αγαπημένες μας κινηματογραφικές ταινίες. Μετά θα συνεχίσουμε με τους 5 αγαπημένους μας προορισμούς, τα 5 αγαπημένα μας χρώματα, τους 5 αγαπημένους μας εραστές, τα 5 αγαπημένα μας φαγητά, τα 5 αγαπημένα μας ποτά… η λίστα είναι ατέλειωτη.

Οι λίστες όμως έχουν πλάκα. Ταξινομείς τις σκέψεις σου ευκολότερα. Για οργανωτικά freaks είναι το άλφα και ο ωμέγα. Ξέρω κόσμο που πριν πάει ταξίδι, κάθεται και γράφει σε λίστα ποια ρούχα του θα πάρει μαζί του (το navy blue πουλόβερ, το “καλό” μου jean, το γκριζοπράσινο μακό κτλ). Τους κάνει να νιώθουν καλύτερα.

Δίπλα από οργανωτικά freaks, εγώ είμαι κάτι σε demi. Κάνω λίστα μόνο για να πάω στο supermarket (αλλά εννοείται ότι αγοράζω τα διπλάσια απ’ ότι έγραψα). Τώρα θα κάνω και λίστα με τα 5 αγαπημένα μου έργα. Αλήθεια. Χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, όπως διέταξε η Fraoulenia:

Και όχι, δεν θα κάτσω να γράψω τα πιο ντιπ κουλτουρέ έργα που είδα για να κάνω εντύπωση και να δείξω και καλά ψαγμένη.

1. The Sound of Music: Αυτό δεν ξέρω αν το έβαλα στα αγαπημένα μου διότι το είδα εκατοντάδες φορές και μου έχει γίνει πλύση εγκεφάλου, ή απλώς μου άρεσε, μου αρέσει και θα μου αρέσει. Ξέρω απ’ έξω όλους τους διαλόγους. Όταν ακόμα δεν καταλάβαινα αγγλικά, ήξερα το ρυθμό των τραγουδιών. Ο κύριος λόγος που επισκέφτηκα το Salzburg 2 φορές ήταν για να δω που ακριβώς γυρίστηκε το έργο (ναι, έχω και φωτογραφίες, όχι δεν έκανα το οργανωμένο tour, κρατούσα χάρτη). Έχω το sοundtrack της ταινίας σε CD, κασέτα, δίσκο με τη συμφωνική ορχήστρα Βιέννης (αντίκα που αγόρασα από το Portobello) και φυσικά το ίδιο το έργο σε κασέτα.

Σε άλλη επίσκεψη στην Αυστρία, προσπάθησα να κάνω αναπαράσταση της φάσης που η Julie Andrews ανεβαίνει πάνω στο βουνό, ανοίγει διάπλατα τα χέρια και τραγουδά το «The hills are alive» αλλά με κυνήγησε Αυστριακός γεωργός γιατί του πατούσα το γρασίδι που έτρωγαν οι αγελάδες του. Στο ίδιο περιστατικό ανακάλυψα έκπληκτη ότι οι ανέμελες αγελάδες που βόσκουν πάνω στα καταπράσινα βουνά, περιφράσσονται με ηλεκτροφόρο καλώδιο για να μην χάνονται πάνω στις βουνοπλαγιές (όντας ανέμελες). Όταν το ακουμπήσεις, νιώθεις ένα ελαφρό τίναγμα. Αυτά με τα αγροτικά της Αυστρίας.

2. The Unbearable Lightness of Being: Ο Μίλαν Κούντερα σε κάποια φάση που έγινε πολύ διάσημος κινδύνεψε να γίνει κάτι σαν Paolo Coelho, αλλά ευτυχώς το απέφυγε και η υπόληψη του δεν έχει χαθεί εντελώς. Είναι όμως ένοχος για τη συγγραφή του πιο περίεργου και cheesy ονόματος βιβλίου που μετά έγινε έργο. Αν βάλουμε όμως τον τίτλο κατά μέρος, μας μένει μια ταινία, από τις καλύτερες στη μεταφορά από βιβλίο στη μεγάλη οθόνη. Ο λόγος που παρακολουθώ φανατικά όλα τα έργα της Juliet Binoche είναι αυτό το έργο. Η Juliet ως Τερέζα με έχει στοιχειώσει. Επιπλέον, όταν βλέπω αυτό το έργο θέλω να είναι χειμώνας, να κάνει απίστευτο κρύο, να ζω σε μια σκοτεινή πόλη με ποταμό, να είναι κομμουνιστικό το καθεστώς και να κάνω sex. Και όλο το διαμέρισμα μου να είναι καλυμμένο με βιβλία. Ρώσων. Για κάποιο μυστήριο λόγο, το έργο αυτό έχει αυτή την επίδραση πάνω μου. Έκανα όσο μπορούσα αναπαράσταση στην Αγγλία αλλά φαντάσου τι θα έκανα αν ήμουν φοιτήτρια στην Πράγα. Εν τη απουσία αντίγραφου της «Άννας Καρένινας» του Τολστόι, διάβαζα τις «Τρεις Αδερφές» του Τσέχωφ.

3. Διπλοπενιές: Δεν θα μπορούσε να λείπει έργο της Αλίκης Βουγιουκλάκη από τα αγαπημένα μου. Άλλωστε γράφω για τα αγαπημένα μου έργα και όχι για τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης. Το συγκεκριμένο μάλιστα πήγε και στο Φεστιβάλ Καννών (πέρασε τέλεια και έκανε τέλειο μαύρισμα). Η επιλογή είναι δύσκολη, πολλά τα έργα-σταθμοί, διαλέγω όμως τις Διπλοπενιές. Η Βουγιουκλάκη και ο Παπαμιχαήλ σε ρόλο φτωχών που γίνονται πλούσιοι. Ένα συνηθισμένο κλισέ που όμως δεν… βαριέσαι.

Παπαμιχαήλ: Δεν μου λες. Εσύ θα άντεχες να έβλεπες τη γυναίκα σου πάνω στο τραπέζι να χορεύει?
Αυλωνίτης: Τώρα τι να σου πω… Εγώ θα άντεχα. Το τραπέζι δεν θ’ άντεχε, γιατί η κυρά Παναγιώτα είναι εκατόν πενήντα κιλά.

Η Βουγιουκλάκη (Μαρίνα) απλώνει πάνω στην ταράτσα τα σώβρακα του Παπαμιχαήλ (Γρηγόρη), όταν αυτός τη φωνάζει από κάτω. Τρέχει η Βουγιουκλάκη σούζα μπροστά του (με ρόμπα εργασίας και το μαλλί κότσο ατημέλητο) και ο Παπαμιχαήλ ανακοινώνει ότι θέλει ζεστό νερό για να κάνει μπάνιο, καθαρό πουκάμισο, καφέ και ότι θα αλλάξει σώβρακο:

Βουγιουκλάκη: Σώβρακο; Χθες δεν άλλαξες βρε Γρηγόρη;
Παπαμιχαήλ: Οχού, μυστήρια που είσαι βρε Μαρίνα. Αφού σου είπα θα πάω σε σπίτι να τραγουδήσω.
(το σπίτι της πλούσιας και σεξουάλας Ρίκας Δυαλινά, την rival της Βουγιουκλάκη).
Βουγιουκλάκη: Ε και τι βρε Γρηγόρη; Μήπως λογαριάζεις να τραγουδήσεις με το σώβρακο;

4. High Fidelity: Άλλη μια καλή μεταφορά βιβλίου σε κινηματογραφική ταινία. Διότι οι σχέσεις είναι σκατά. Διότι δεν ξέρεις τι θέλεις. Διότι όλοι κάποτε μπορεί να διερωτηθήκαμε τι να έγιναν άραγε οι παλιές μας σχέσεις. Διότι άμα θέλεις κάποιον, αυτός δεν σε θέλει, άμα δεν θέλεις κάποιον αυτός σε θέλει, κάποτε βγαίνεις με κάποιον μόνο και μόνο για να μη μείνεις μόνη, παθαίνεις εμμονές, φαντάζεσαι διάφορα, θέλεις να σου αφιερώσουν τραγούδι, να γίνεις η έμπνευση για κάποιον, κάνεις λίστες με τα αγαπημένα σου (καλή ώρα). Διότι συνδέεις μουσική με φάσεις και πρόσωπα. Και να έχεις μια γαμάτη συλλογή που να τακτοποιείς ξανά και ξανά. For the record, ο Nick Hornby έγραψε και ένα άλλο βιβλίο που ονομάζεται «31 Songs» και εκεί απαριθμεί 31 τραγούδια που του θυμίζουν κάποια φάση στη ζωή του και εξηγεί γιατί τα συγκεκριμένα του αρέσουν.

5. Annie Hall: Οι Γάλλοι και ο Woody Allen κατά τη γνώμη μου έχουν κάνει τις καλύτερες ταινίες σχετικά με σχέσεις. Ο δε Woody Allen έκτισε ολόκληρη καριέρα πάνω στο νευρωτικό over analytical χαρακτήρα του. Έβαλα το Annie Hall διότι έχει απίστευτες ατάκες και παίζει μέσα η Diane Κeaton που στα 31 της ήταν μια θεά.

Don't you see the rest of the country looks upon New York like we're left-wing, communist, Jewish, homosexual pornographers? I think of us that way sometimes and I live here.

Woody Allen: Well, I didn't start out spying. I thought I'd surprise you. Pick you up after school.
Diane Keaton: Yeah, but you wanted to keep the relationship flexible. Remember, it's your phrase.
Woody Allen: Oh stop it, you're having an affair with your college professor, that jerk that teaches that incredible crap course, Contemporary Crisis in Western Man...
Diane Keaton: Existential Motifs in Russian Literature. You're really close.
Woody Allen: What's the difference? It's all mental masturbation.
Diane Keaton: Oh, well, now we're finally getting to a subject you know something about.
Woody Allen: Hey, don't knock masturbation. It's sex with someone I love.

Άλλες ατάκες από την ίδια ταινία:
Syliva Plath - interesting poetess whose tragic suicide was misinterpreted as romantic by the college girl mentality.

I remember the staff at our public school. You know, we had a saying, uh, that those who can't do teach, and those who can't teach, teach gym. And, uh, those who couldn't do anything, I think, were assigned to our school.

8 Comments:

At 14 March, 2007 14:59, Anonymous Mariampas said...

E, o Coehlo egine to sourgelo pou einai giati akrivos en tzeino to epipedo tou. Opoios kamei tin malakia na ton thkiavasei enna to diapistosei amesos. O Kundera antitheta ethkiavastike polla epipolaia tzai ekontepse na ginei etsi. Kammia sxesi metaksi tous. Tzai o titlos tou en oti pio iperoxo, asxeto pou en toso paraksenos pou prosferetai gia cheesy parafraseis. An thkiavaseis to vivlio enna deis oti en polla evrimatikos. Episis (tzai teliono :P) o Kundera efkale spirouthkia pou eide tin kinimatografiki version tzai pou tote en eksanaedoke diakiomata vivliou tou se skinotheti.

 
At 14 March, 2007 17:59, Anonymous Woody Allen said...

"Don't knock masturbation! It's sex with someone I love!" It's amazing how many times my line from :Annie Hall has been repeated but truer words were never spoken!

 
At 14 March, 2007 21:20, Blogger Nobody said...

@Woody Allen
Συγνώμη κύριε ...ποιος είστε?

@Δρακούνα
Φοβερός ο διάλογος Μαρίνα-Γρηγόρης!

 
At 14 March, 2007 21:48, Anonymous Μαριάμπας said...

Χμμμμ

εκσαναείδα τί έγραψα τζιαι εσυνειδητοποίησα ότι τζιαι να το έθελα εν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο εχτός τόπου τζιαι χρόνου...

Μεν μου διάς σημασία Δρακούνα απλά ακούω Κούντερα τζιαι θέλω να υπερασπιστώ την τιμή του :P

 
At 14 March, 2007 21:49, Anonymous Μαριάμπας said...

Α μάνα μου εννα φυρτώ,

εκσαναείδα... "κσ" αντί ξ

i blame msn :P

 
At 15 March, 2007 08:38, Blogger drakouna said...

Μαριάμπα μου, πιε ένα καφέ, μην αγχώνεσαι :)

 
At 15 March, 2007 12:32, Blogger Al said...

Μόνο που την 1η παράγραφο - καταλαμβαίνει κανείς ότι 1000% θα είχες το High Fidelity μέσα (για όσοσυς το είδαν καταλάβουν)...
Αν θα έπρεπε να κάνω εγώ μια λίστα (δεν μπορούσα να μην ενδώσω):
1. The Hustler (1961 - αριστουργηματική ταινία για ένα αριστουργηματικό άθλημα)
2. Back to the future (επειδή ποτέ δεν συνδυάστηκε τόσο εύστοχα εξυπνάδα και fun, και κάθε φορά που το βλέπεις "βρίσκεις" και κάτι νέο)
3. Κλατι από τα 3 αριστουργήματα του D.Fincher: Seven/The Game/Fight Club (να βρω μόνο 5 αγαπημένες μου ταινίες, μου είναι δ΄θσκολο)
4. Jurassic Park (χωρίς να είναι η καλύτερη ταινία του Spielberg δεν θαξεχάσω όταν την πρωτοείδα στο σινεμά - 7-8 χρονών- στο διάλλειμα πήγα τουαλέτα και πίστευα ότι θα κατεδάφιζε T-rex την τουαλέτα και θα με έτρωγε)
5. Κάτι από Nolan: είτε το Memento είτε The prestige... o Νόλαν είναι ιδιοφυία...

Μόνο και μόνο που άφησα κάποιες ταινίες έξω -θέλω να κλάιω

[sorry για το τεράστιο coment αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ]

 
At 15 March, 2007 21:38, Blogger the Idiot Mouflon said...

"...Επιπλέον, όταν βλέπω αυτό το έργο θέλω να είναι χειμώνας, να κάνει απίστευτο κρύο, να ζω σε μια σκοτεινή πόλη με ποταμό, να είναι κομμουνιστικό το καθεστώς και να κάνω sex..."

Aχαααααααχουυυυυχχααααααααα

Επόσπα'ες με...

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.