Monday, November 20, 2006

Another sunny day in Suburbia

Με μουσική υπόκρουση «Smells like teen spirit»…

“Load up on guns and bring your friends”
Η κάθε οικογένεια έχει το δικό της code of conduct. Η συμπεριφορά της κάθε οικογένειας είναι σαν μια χωρογραφία που με τα χρόνια τελειοποιείται σε σημείο που τα μέλη της εκτελούν τις κινήσεις τους χωρίς να σκέφτονται.

«It's fun to lose and to pretend»
Σφάζεσαι με τη μάνα σου, αλλά 2 ώρες αργότερα με κάθε φυσικότητα ρωτάς τι θα φάτε. Ξέρεις πώς να μιλήσεις και ποιου να μιλήσεις για να κάνεις τη δουλειά σου. Η οικογένεια είναι in essence η μικρογραφία της κοινωνίας μας. Κλισέ μεν, αλλά τα κλισέ δημιουργούνται ακριβώς διότι επαναλαμβάνονται.

«She's over bored and self assured»
Με τους φίλους, αντίθετα δεν χρειάζεται να μάθεις καμία χορογραφία. Διότι ενώ τους φίλους τους διαλέγεις, οι συγγενείς είναι λαχείο. Αν οι φίλοι έχουν χορογραφία που δεν σου αρέσει, απλώς δεν τους κάνεις παρέα.

«Oh no, I know a dirty word»
Το γεγονός ότι με την οικογένεια σου έχετε τα ίδια γονίδια, βοηθά στο να αφομοιωθείς και εσύ μέσα στο χορό και να λάβεις τη θέση σου. Όπως και με την αναπνοή που είναι reflex action, δεν σκέφτεσαι την συμπεριφορά σου απέναντι στην οικογένεια σου σαν προσπάθεια που θα καταβάλεις.

«Hello, hello, hello, how low?»
Μετά παντρεύεσαι. Και εκεί που τελειοποίησες το χορό στη δική σου οικογένεια, προστίθεται ακόμα μια οικογένεια που καλείσαι να βρεις το κουμπί της.

«I'm worse at what I do best»
Ουαί και αλίμονο αν δεν καταφέρεις να μάθεις και τη δική τους χορογραφία. Καταδικάζεις τη ζωή σου σε αιώνια πάλη να επιβληθείς σε κάτι που δεν εξαρτάται από σένα.

«And for this gift I feel blessed»
Η οικογένεια του άντρα σου, ή η δική σου, δεν θα αλλάξει τη χορογραφία της επειδή προστέθηκε ακόμα ένα άτομο. Assimilate or die. Μην τα θέλεις και όλα δικά σου.

«Our little group has always been
And always will until the end»
Και η ζωή μας δεν είναι σήριαλ να ζούμε αποξενωμένοι και αποκομμένοι από όλους και όλα επειδή έτσι γουστάρουμε. Γιατί άλλωστε ξεκίνησες να κάνεις οικογένεια? Για να κάνεις sex σε τακτά διαστήματα και να έχεις παρέα να πηγαίνεις διακοπές? Οικογένεια είναι και ένα είδος αγέλης.

«Hello, hello, hello, how low?»
Δεν μιλάμε για σκηνές τρόμου και έντασης. Μιλάμε για φάσεις, «άλλα μου είπε και άλλα κατάλαβα», για φάσεις που η οικογένεια χορεύει, και εσύ που δεν το κατάλαβες παρεξηγήθηκες (είπαμε, άλλος άγνωστος χορός)

«And I forget just why I taste»
Αν δεν είσαι ορφανός (ο μικρός Oliver Twist χωρίς οικογένεια στο Λονδίνο του 18ου αιώνα, αρχές 19ου), δεν μπορείς να ζήσεις μέσα σε vacuum παντελής έλλειψης συγγενών. Τουλάχιστον στην Κύπρο. Μπορεί ακόμα, και να μην θέλεις.

«Oh yeah, I guess it makes me smile
I found it hard, it was hard to find»
Εκτός αν ζεις στο εξωτερικό και παίζει θέμα αντικειμενικής αδυναμίας συνεύρεσης.

«Oh well, whatever, never mind»
Στην περίπτωση μας δεν παίζει θέμα αντικειμενικής αδυναμίας συνεύρεσης. Παίζει θέμα υποκειμενικής αδυναμίας εκμάθησης ξένων χορών.

«hello, hello, hello, how low?
With the lights out it's less dangerous
Here we are now, entertain us
I feel stupid and contagious
Here we are now, entertain us
A mulatto
An albino
A mosquito
My Libido
Yay, a denial»

Τα Χριστούγεννα φέτος προβλέπονται πολύ θερμά…

10 Comments:

At 20 November, 2006 14:08, Anonymous Mariampas said...

I am repeating myself (and a tagline) but:

"Family is not a word. It's a sentence"

 
At 20 November, 2006 14:08, Blogger shashoura said...

to: ap´on ape3w tou xorou,,polla traou8kia 3erei,,,...en dame pou kolla?? ;-D

 
At 20 November, 2006 17:38, Blogger Psychia said...

To three in one που μόλις περιέγραψες είναι/θα'πρεπε να είναι πολύ σημαντικός παράγοντας στην απόφαση της ανέκτησης συζύγου.

Πόσο μάλλον όταν η μία κεντρική οικογένεια (είτε δική σου είτε του άντρα σου) είναι από κείνες τις αυταρχικές, ενώ η άλλη από κείνες τις εντελώς χύμα.

Σάστα τζιαι εγύρασιν.

 
At 20 November, 2006 17:48, Anonymous Horaitisa said...

Drakouna that must be the most serious post ever written on your blog. Ise kala? Mipws ise eggyos?

Je yiati akouis Nirvana manamou? Protima kati pio lait (sic). No chance na exis etsi ipar3iakes amfivolies (aku xorografia...) if you just stuck sta asmata tis Paparizenas.

 
At 20 November, 2006 18:29, Blogger gelial said...

πωπωπωπω η Δέσπω κάνει πόλεμο, με νύφες και μ' εγγόνια

 
At 20 November, 2006 18:39, Blogger To Hlithio Agrino said...

Egw pali den to katalaba pote afto to syndromo... "ma giati na gnwrisw tous goneis sou kardia mou; en esena pou thelw sto krebati mou...oi tzeinous."

Sobara twra, allo pragma i oikogenia ton kairo twn "foragers-hunters", otan ta paidia olwn twn oikogeniwn megalwnan mazi ...me 2-3 mammades na analambanoun tin epitirisi me bardies... kai allo tora stin Astiki Koinwnia. H atmosfera tis sixronis oikogenias mou prokali kleistofobia kai tin ktitikotita twn gonewn ti metafrazw san "tasi aimomixias se lanthanousa morfi".

 
At 20 November, 2006 20:30, Blogger ttallou said...

Χμ...κάτι σοβαρό τρέχει στο Δρακουνόσπιτο αλλόπως...

Εν πάση περιπτώσει, viva los Nirvana!

 
At 21 November, 2006 08:41, Blogger drakouna said...

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με αυταρχικές ή ανακατωσούρικες οικογένειες. Έχουμε να κάνουμε με προσωρινή αδυναμία επικοινωνίας.

Μύγες που μυγιάζονται...

 
At 21 November, 2006 11:04, Blogger Psychia said...

Συμβαίνει και στα καλύτερα σπίτια.
Αεροξόλ. Μύγες, κουνούπια, τέλος.

 
At 21 November, 2006 18:42, Blogger evita said...

Εγώ πάλι είμαι απο αυτούς που πιστεύουν ότι και τα δυό στην τελική τα επιλέγεις γιατί ανάλογα με το πόσο καλά χορεύεις μαζί τους τόσο είναι και μέρος της ζωής σου στο μετέπειτα στάδιο.

Και όταν φύγεις απο το σπίτι και γνωρίσεις αυτόν/ην:
You make your own dance and thats it either they dance either they sit!

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.