Tuesday, June 29, 2010

Pick up mums

Κάθε μέρα μόλις σχολάσω περνώ από το νηπιαγωγείο για να παραλάβω την κουκλάρα. Επειδή πάω κάθε μέρα πάνω κάτω την ίδια ώρα, συναντιέμαι κάθε μέρα σχεδόν με τις ίδιες 3-4 μαμάδες που πάνε να πάρουν τα δικά τους παιδάκια την ίδια ώρα (οι pick up μαμάδες). Επειδή γενικά δεν είμαι και το πιο κοινωνικό άτομο του κόσμου, πρέπει να έκανα 2-3 μήνες να τους μιλήσω και να πιάσω κουβέντα μαζί τους. Ακολούθησε ένα χείμαρρος από ερωτήσεις για το τι κάνει, τι τρώει, πως τρώει, πως παίζει, πως κοιμάται η κουκλάρα (θέματα τα οποία βαριέμαι αφόρητα να συζητώ με οποιονδήποτε, πόσο μάλλον με αγνώστους), έτσι έκανα άλλους 3 μήνες να τους ξαναμιλήσω. Χαιρετιόμαστε κάθε μέρα φυσικά, αλλά δεν συνάπτουμε σχέσεις.

Πριν λίγες μέρες βρέθηκα με την κουκλάρα σε ένα παιδικό party. Αναγνώρισα τις pick-up μαμάδες και πήγα να κάτσω μαζί τους (δεν ήξερα κανένα άλλο). Ήταν πολύ ευγενικές και ρώτησαν ξανά τι κάνει, τι τρώει, πως τρώει, πως παίζει, πως κοιμάται η κουκλάρα (for the love of God, δεν υπάρχουν άλλα boring θέματα προς συζήτηση? Πότε θα βάλει εκπτώσεις το Beauty line ας πούμε?) Αφού καλύψαμε τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών μας, από τις κουβέντες τους έμαθα ότι οι pick up μαμάδες κανονίζουν και συναντιούνται τα απογεύματα για να παίζουν τα παιδάκια τους, οι σύζυγοι τους έχουν γνωριστεί μεταξύ τους και γενικά, έχουν γίνει φιλενάδες.

Και παθαίνω υπαρξιακό.

Γίνομαι και πάλι δέκα χρονών στο σχολείο και παρακαλώ από μέσα μου να με διαλέξουν στην καλή ομάδα για να παίξουμε γερμανικό. Θέλω να είμαι μέρος της σωστής κλίκας και να με κάνουν όλοι παρέα. Γιατί οι pick up μαμάδες δεν μου είπαν και μένα να πάω στο playgroup τους? Μια χαρά παιδάκι δεν είναι η κουκλάρα? Δεν είμαι και γαμώ τα άτομα?

«Εσύ η ίδια είπες ότι βαριέσαι τις κουβέντες τους. Φαντάσου να έκανες και παρέα μαζί τους. Γιατί παραπονιέσαι?» μου είπε αργότερα το βράδυ ο Έτερος, όταν του εκμυστηρεύτηκα το υπαρξιακό μου.
«Ναι αλλά δεν με ρώτησαν καν για να έχω την ευκαιρία να αρνηθώ ευγενικά. Είμαι excluded από την κλίκα των μαμάδων…»
«Προφανώς σε κατάλαβαν και δεν μπήκαν στον κόπο να σε ρωτήσουν.»

Φυσικά έχει δίκιο. Το δεκάχρονο μέσα μου θέλει να το κάνουν όλοι παρέα και να είναι popular αλλά αντιλαμβάνομαι ότι ούτε μισή ώρα δεν αντέχω με τις pick up μαμάδες. Currently βρίσκονται σε αναβρασμό για το που θα εγγράψουν τα παιδάκια τους του χρόνου: κολύμπι, χορό, μπαλέτο, playgroups, kids yoga, η λίστα με επιλογές είναι ατέλειωτη.

«Καλά» είπα να ρωτήσω, «τριών χρονών τους μαθαίνουν κολύμπι?»
«Όχι ακριβώς αλλά εξοικειώνονται με το νερό και είναι πολύ βασικό» μου απαντά μια.
«Μα εξοικείωση με το νερό δεν κάνουν anyway όλο το καλοκαίρι μαζί μας στη θάλασσα?» (τι σκατά φορτώνομαι όλα τα υπάρχοντα μου και πάω Πρωταρά κάθε σαββατοκύριακο?)
«Ναι, αλλά με δάσκαλο θα μάθουν καλύτερα. Είναι ειδικός.»

Έμαθα κολύμπι γύρω στα πέντε μου, με έμαθε η μαμά Δρακούνα και ο Μπαρμπαπάπα στο Nissi Beach και το Fig Tree Bay. Τον καιρό που μπορούσες να αναπνεύσεις σε αυτές τις παραλίες. Βουτιές έμαθα στην πισίνα των hotel apartments που μέναμε. Νομίζω τα έλεγαν Adams Apartments και ήταν μέσα στο κέντρο της Αγίας Νάπας. Δεν με εξοικείωσε με το νερό κάποιος ειδικός αλλά η περιέργεια μου. Όπως ισχύει, πιστεύω, για όλα τα παιδάκια.

Προσωπικά είπα να περιμένω κάνα χρόνο ακόμα (μιλάμε για τρίχρονα έτσι?) και αν και εφόσον η κουκλάρα εκφραστεί και πει ότι θέλει να δοκιμάσει κάτι βλέπουμε. Εξάλλου οτιδήποτε και να δοκιμάσει τώρα, προϋποθέτει να είμαι και εγώ μαζί της (διότι είναι πολύ μικρή) και ειλικρινά, βαριέμαι. Ξέρω ότι σε περίπου 10 χρόνια θα έχω part time δουλειά ταξιτζή, άρα γιατί να βιαστώ?

17 Comments:

At 29 June, 2010 12:10, Blogger Αχάπαρη said...

Για να ποκάτσουν τα υπαρξιακά σου, ούτε εμένα με παίζουν οι άλλες μαμάδες επειδή τους είπα πως δεν έχω σκοπό να πάρω τα αχαπαράκια σε 4365426 φροντιστήρια. Εθεωρήσαν με αμαρτωλή τζιαι εκάμαν αίτηση στην ενορία μας να με αφορήσουν.

 
At 29 June, 2010 12:11, Anonymous Anonymous said...

Nomizw oti to Adams appartments (kai tou arfou tou tou Vassou episis) itan ekei pou einai twra to Adams Beach Hotel. Fysika, oi misoi tzikatw legontai "Adamos" opotan mporei na eixe kai alla me tin idia epwnymia (assuming trademark law didn't apply)

Anyway, afta tou Adamou itan 5 lywmena studios se parakalw...(xwris A/C vevaia).

ALLA.. best vacation ever...

 
At 29 June, 2010 12:41, Blogger Ωραία Ελένη said...

@Υπάρχουν και χειρότερα αγαπητή... ξαφνικά τα άτομα που ήταν φίλοι σου και έκανες παρέα μαζί τους σε κάνουν πέρα επειδή δεν έχεις ΄παιδί... μαθαίνεις από άλλους πως κάνουν κοινωνικές συνάξεις κλπ και σε αποκλείουν ως άτεκνη... και σίγουρα μπορεί να βαριέσαι όλες τις βαρετές συγκεντρώσεις που μιλούν για ξεσκάτιμα μορών αλλά είναι αυτό που λες... η δεκάχρονη μέσα σου που κάθεται στην γωνιά επειδή την απορρίπτουν...

 
At 29 June, 2010 12:47, Blogger nekat0meni said...

mana m je en t pezoun to ala ta pedakia!!!kamete diki sas klika je kanei px oi aforismenes manaes!

 
At 29 June, 2010 12:50, Anonymous Maria said...

oh for god's sake, networking with the pick-up mums is a must if you want to buy yourself some free time with your 'real' friends. Let me explain, in the next 1 or 2years you'll be able to dump your kid with one of the other mums for a playdate, birthday party, lunch or similar. You will of course have to reciprocate occasionally but hey it's tit for tat or kid for brat...
Networking with the other mums is the number one survival tip for maintaining one's sanity. Really.

 
At 29 June, 2010 12:55, Anonymous Maria said...

p.s
swimming for the short limbed:
the Holiday Inn is a trap, best to stay away.
wait until she's 5 and try one of the Nautical Clubs.

 
At 29 June, 2010 13:03, Blogger Кроткая said...

καλά, σε σόκαρε το κολύμπι και όχι το μπαλέτο, ο χορός και η γιόγκα?!
πάμε καλά?

 
At 29 June, 2010 14:44, Anonymous Anonymous said...

I am single childless and yes, I stopped most communication with my married/parent friends because I am tired of hearing about how they are always tired, they have no baby sitting, I don't know how hard their life is, "en eimaste athkiaseroi san esena" "egerasamen, xwnepse to" etc etc, every time I ask them to do something. Sometimes, a simple "I am sorry, I won't be able to make it" suffices

 
At 29 June, 2010 14:47, Anonymous Α said...

Για τον που πάνω Кроткая:
τζι εγώ άρχισα μπαλέττο που τα 3 μου και εν πολλά καλή εμπειρία τζαι μαθαίνεις να περπατάς σωστά τζι όλας. Για το γιόγκα εν είμαι τζαι πολλά σίουρη.

Για το κολύμπι εν πελλάρες. Εξοικείωση με το νορό;;;; Δαμέ είμαστε περιτρυγυρισμένοι που νερό τζαι κάθε μέρα τα μωρά εν μέσα στην μπανιέρα τζαι πιτσιλλούν. Συμφωνώ να περιμένεις ακόμα λλία χρόνια τζαι μετά αν θέλεις στέλλεις το παιδί σε όμιλο/summer school.

Η καλλύτερη λύση είναι να μεν κάμεις τίποτε τζαι να περιμένεις που την κόρη σου να σου πει τι θέλει. Η μάμμα μου έτσι έκαμεν στην περίπτωση μου τζαι επίαν ούλλα μια χαρά.

 
At 29 June, 2010 17:57, Blogger Кроткая said...

Κι εγώ έκανα μπαλέτο (είμαι "η") από τα 5. Στα 6 είχα βαρεθεί και το έκοψα. Στα 7 με έστειλαν στην ρυθμική. Ένα χρονο μετά την έκοψα. Μετά με έβαλαν στην πισίνα: αυτή κράτησε δύο χρόνια.
Μετά έκοψα όλες τις δραστηριότητες.

Ο καλύτερος τρόπος είναι να αφήνεις τα παιδιά να παίζουν με συνομίληκους σε αυτή την ηλικία για να κοινωνικοποιηθούν και να περνάνε καλά. Όλη τη ζωή τους θα έχουν πρόγραμμα, οργανωμένες δραστηριότητες και υποχρεώσεις. Χάθηκε ο κόσμος να περάσουν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους (πριν αρχίσει το σχολείο that is) ξέγνοιαστα?

Και όντως, άμα ζεις σε νησί και 6 μήνες το χρόνο μπορείς να πηγαίνεις στη θάλασσα, είναι βλακεία να βάζεις το παιδί σητν πισίνα: εκτός αν θες να το στείλεις για πρωταθλητισμό (που μάλλον καλύτερα να το αποφασίσει μόνο του: ας γνωρίσει τη θάλασσα πρώτα, κι άμα ξετρελαθεί, ας κάνει και "προπόνηση").

 
At 29 June, 2010 18:43, Blogger Moonlight said...

Η μάμμα μου λαλεί μου ότι που με έπερνεν μπαλέτον όταν επία πρώτη δημοτικού άκουε διάφορες ψιλομούττικες πανηλίθιες περσόνες της Λευκωσίας που επαραδέχουνταν ότι επέρναν τα κοπελλούθκια τους (που τζίνουν ήταν 3 χρονών) απλά τζαι μόνο για να ησυχάσουν νάκκον.
Εγώ το μπαλέτο εσυνέχισα το ώσπου αναγγάστηκα να το κόψω γιατί οι ώρες εν ετερκάζαν στο λύκειο με τα ιδιαίτερα μου, τζαι ακόμα έχω το άχτιν.
Εν καλά να δοκιμάζει το μωρό πράματα όι τόσο για να γινεί μπαλαρίνα, γιόγκα μάστερ, πολίστας, κλπ, αλλά για να μάθει πειθαρχία, να μάθει να συναναστρέφεται με άλλους, να συνεργάζεται, να αναπτύξει κοινωνικό intelligence.
Εν θέλει πιέσεις η κουβέντα, ούτε εξεζητημένα πράματα.

 
At 30 June, 2010 07:24, Anonymous Anonymous said...

Τι μου θύμισες ρε Δρακούνα... Τις ατέλειωτες boring συναθροίσεις με τις άλλες μαμάδες του νηπιαγωγείου και ύστερα του δημοτικού. Εβαρκούμουν αφόρητα, αλλά την ίδια ώρα εχαλάρωνα στους παιδότοπους και άφηνα τον εαυτό μου να περάσει καλά. Χτες το βράδυ η δική μου κουκλάρα αποφοίτησε που το Λύκειο. Ήταν όλες οι μαμάδες εκεί. Φυσικά έχουμε πια χαθεί (δεν γίναμε και φίλες κιόλας) αλλά γαμώτο μια συγκίνηση την ένιωσα. Μια συμβουλή από μια μεγαλύτερη. Μεν τες πολλοσνομπάρεις, αποκλείεται να μην υπάρχουν μια-δυο που μαμάδες που νιώθουν ακριβώς όπως εσύ. Έβρε τες και επέλεξε περιστασιακή παρέα μαζί τους για την κοινωνικοποίηση του μωρού σου. Τα μπαλέτα κλπ που τα 3, εν μαλακίες...

ΜΑΡΙΑ Μ.

 
At 30 June, 2010 07:43, Blogger DaisyCrazy said...

μαζι σου δρακούνα τι να βιαστεις;
ταξιτσινα θα γινεις σε 2-3 χρονια οχι σε 10! :)

 
At 30 June, 2010 09:19, Blogger Sike said...

μόνο εγώ εν σε σύγκοψα σωστά φαίνεται. Επίστευκα ότι τούτο θα είναι ποστ που θα έγραφα εγώ και ότι το σχόλιο της Μαρίας θα το έγραφες εσύ σε μένα...

kids yoga?? μπας τζι εν kids YOGHURT που εννοούσαν οι ποιητές;;!

 
At 30 June, 2010 14:18, Blogger Okyalos said...

Ειστε πολύ μπας κλας. Που ακούστηκε Κυπρια μητέρα να προσέχει το μωρό της?

Και η φιλιππινέζα (αλλως μαυρού, τζιήνη, φτανή, ξυπολυτη, νηστική - οπως συνηθως τις αποκαλούν )τι να κάνει?Να ΚΑΘΕΤΑΙ?
Ντροπή

Συνδεσμος Ττακουρημενων Μαννολευκωσιάτισσων

 
At 01 July, 2010 10:10, Anonymous Τσιριπιλλούα said...

Αθθυμούμαι που ούλλοι οι φίλοι μου επιαίνναν αγγλικά που την πρώτη του δημοτικού τζαι μέναν είπαν μου να περιμένω νάκκον τζαι εν νωρίς. Τωρά ευχαριστώ τους που επήαν κόντρα στο ρεύμα αφήκαν με να παίζω στις αυλάες.
Δρακούνα μου ξέρεις πόσο δύσκολο είναι τούντο κόντρα στο ρεύμα. Τα αποτελέσματα όμως θα σε ανταμείψουν. Γελά καλύττερα όποιος γελά τελευταίος. Εμένα είπαν μου να στείλω τον 10μηνο ζούζουνο να μάθει κολύμπι τωρά που εν νωρίς!
Σε δέκα χρόνια τούτοι ούλλοι που θέλουν την κελλέ τους ήσυχη τζαι πιερώνουν για να τους ποσκολιούν τα κοπελούθκια τους οι άλλοι, θα διερωτούνται τι εφταίξαν τζαι εφκήκεν το αχάριστο έτσι επιθετικό. Αφού επροσφέραν τους τα ούλλα!

 
At 01 July, 2010 10:46, Blogger Tanila said...

Σοβαρά υπάρχει καινούρια μάνα (=με παιδί -5 ετών) που βαριέται να συζητάει όλη μέρα κι όλη νύχτα πως τρώει και πως χέζει το παιδί της;
Αντε!
Με σοκάρεις!

(αμα ξανάρθω Κύπρο να σου στείλω μήνυμα να με πάρεις σε μερικά δρομολόγια;;;)

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.