Wednesday, December 07, 2005

Τα DVD και άλλα ευχάριστα

Λατρεύω τις ταινίες. Μου προσφέρουν hours and hours of fun. Βλέπω τα πάντα. Hollywood blockbusters, ευρωπαϊκό κινηματογράφο, ελληνικά, γενικά ότι βρω μπροστά μου. Μέχρι και ένα ισραηλίτικο με καταπιεσμένες housewives είδα (in Hebrew με υποτίτλους). Με πιάνουν και κάτι αναλαμπές κατά περιόδους, θέλω να βλέπω μόνο γαλλικά έργα, από εκείνα τα καταθλιπτικά μες τη μαύρη μιζέρια. O πρωταγωνιστής να κάθεται στο μπαρ και να καπνίζει, να βλέπει την πρωταγωνίστρια και η αμέσως επόμενη σκηνή να είναι στο διαμέρισμα του μετά την πράξη (και πάλι να καπνίζουν). Δεν τίθεται θέμα πως βρέθηκαν εκεί, πως γνωρίστηκαν, πως την έψησε. Ποτέ δεν είναι πρόβλημα για τον πρωταγωνιστή μας. Τα βλέπω και εγώ και ψάχνω μες τη Λευκωσία να βρω brasserie μπας και με το μυστήριο ύφος μου ζήσω και εγώ ένα brief encounter (εδώ γελάμε δυνατά χα, χα).

Έχω αποκτήσει μια άλφα οικειότητα με τον Ντιβιντά μου. Σε σημείο να με παίρνει τηλέφωνο ανά πάσα στιγμή για να με πληροφορήσει ότι ήρθε το Χ έργο που ζήτησα, ή το Ψ έργο που ΔΕΝ ζήτησα αλλά μόλις το δω θα πάθω. Η συζητήση είναι πάντα η ίδια:

Ντιβιντάς: Έλα, DVD εδώ (κοφτά και γρήγορα, σε ασύρματο μιλά??)
Εγώ: Για σου DVD man
Ντιβιντάς: Είναι μέσα το Batman που ζήτησες.
Εγώ: To Batman Returns?
Ντιβιντάς: Όχι το Batman Begins, δεν Returns.
Εγώ: Κάποιος άλλος returns φαίνεται.
Ντιβιντάς: Να σου δώσω το Star Wars?
Εγώ: Είδα το.
Ντιβιντάς: Να σου δώσω το Mr & Mrs Smith?
Εγώ: Παίζει το η Cyprus Airways στις πτήσεις της. Είδα το.
Ντιβιντάς: Έχω ένα με ινδές νοικοκυρές που αποφασίζουν ότι είναι λεσβίες. Θέλεις το?
Εγώ: ….

Η συζήτηση συνήθως καταλήγει κάπου (παίρνω τις Ινδές housewives) και όλοι είμαστε ευτυχισμένοι. Ο Ντιβιντάς κάποτε έχει καλές ιδέες. Όταν π.χ μου έδωσε να δω το Run Lola Run (είχε πάει διακοπές στη Γερμανία), ή όταν μου έδωσε το Sideways, (λίγο πριν τη γιορτή του κρασιού), ή κάτι obscure γαλλικά έργα που μόνο στο Υφαντουργείο θα έδειχναν (πρέπει να περνούσε και αυτός κουλτουρέ φάση). Πρόσφατα μου έδωσε το Frida... Νομίζω θέλει να μου πει ότι αν π.χ. αφήσω τις μασχάλες μου αξύριστες, δεν ξανασχηματίσω τα φρύδια μου και αφήσω μουστάκι υπάρχει ενδεχόμενο να γίνω έργο... ή έστω νούμερο.

2 Comments:

At 07 December, 2005 12:18, Blogger The Passenger said...

Μμμμ....η εμπειρία μου με τις γαλλικές ταινίες είναι ότι δείχνουν και τη πράξη.

Γνωρίζεις και το Υφαντουργείο ε;Είσαι κουλτουριάρα δεν το συζητώ.Ωραίος τόπος είναι,φτάνει αυτό που δείχνει να υποφέρεται-κάτι που δεν συμβαίνει πάντα.Αν μη τι άλλο μπορείς να κάνεις PR εκεί μέσα με τους λοιπούς (η θα έπρεπε να πω με τις λοιπές;) σινεφίλ.

 
At 07 December, 2005 13:11, Blogger drakouna said...

Η εμπειρία μου με το Υφαντουργείο ήταν one night stand (πήγα νύκτα και στάθηκα). Οι κουλτουριάριδες όπως φαίνεται πάνε στην ώρα τους. Γενικά για το θέμα των κουλτουριάριδων επιφυλάσσομαι.

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το blog βλάπτει σοβαρά την υγεία όλων όσων δεν διαθέτουν χιούμορ.